Lymphogranulomatosis

 

بیماری هاچکین یا لیمفوگرانولماتوز در سال 1832 بوسیله ی پزشکی بنام توماس هاچکین کشف شده است. نظریه ی ویروسی این بیماری امروزه رایج ترین نظر در پیدایش این بیماریست. اما داروهای ضد ویروسی و شیمی درمانی این بیماری را قادر به درمان نیستند. از نگر ما بیماری هاچکین یک بیماری کلاف ایمنی است که در آن نارسایی شدید ایمنی جای نخست را دارد. بافت های لنفاوی بدن بویژه غده های لنفاوی بطور شدید در مقابل وجود دائمی عناصرعفونی از جمله ویروس های گوناگون که به دلیل ضعف شدید ایمنی به بدن وارد می شوند، واکنش نشان می دهند. تب شدید در بیماران مبتلا به لیمفوگرانولماتوز ناشی از واکنش شدید دفاعی بدن در مقابل حضور عناصر عفونی است و عریق ریزان شدید، یک واکنش دفاعی جبرانی برای دفع این عناصر از بدن است. زیرا که کلیه ها پس از صدمه از کلاف های ایمنی قادر به دفع کامل مواد زاید از بدن نیستند. لیمفوگرانولماتوز بطور تئوریک باید با روش درمان کلاف های ایمنی قابل درمان باشد. اما کلینیک ما تجربه ی عمل درمان چنین بیماران را تا به امروز نداشته است.