روماتیسم قابل درمان است

 

بیماری روماتیسم در سال 1835 بویسله پزشک فرانسوی بویو تشریح شد. این بیماری اولین نمونه ی پیدایش جریان کلاف ایمنی در جامعه ی بشریت. کلاف های ایمنی در این بیماری به دو روش به بدن انسان صدمه وارد می کنند. یکی با رسوب بر روی بافت های بدن از جمله مفصل و بافت های پیوندی موجب التهاب آن ها می شوند، دوم بدلیل به بند آمدن لنفوسیت های ب در پاتولوژیک، نارسایی ایمنی پیش می آید که در نتیجه ی آن  بیماری های عفونی باکتریایی از جمله آنژین، میوکاردیت، سپسيس و دیگر پیش می آیند. برهمان اساس تفکر ساده لوحانه ی دانشمندان بزرگ قرن بیستم، براساس نمونه ی" آجر مقصر اصلی در ویرانی ساختمان "ویا همان نمونه ی ایرانی خودمان "بیمار خر خورده"، تا به امروز نیز روماتیسم را یک بیماری باکتریایی می دانند وتصور می کنند که آنژین واسترپتوکوك که آن را ایجاد مي کند مقصراصلی پیدایش روماتیسم هستند. در حالیکه بدلیل وجود نارسایی ایمنی ناشی از جریان کلاف ایمنی، در دروازه های ورودی بدن یعنی گلو و راه های ادراری، عفونت های باکتریایی ایجاد می شوند. با لغو کامل جریان کلاف ایمنی، بیماری روماتیسم بطور کامل ریشه کن می گردد. اما عوارض برگشت نا پذیری که تا این زمان پیش آمده بودند، مانند خرابی مفصل ها و یا پرده های دریچه ی قلب، قابل بازگشت بطور کامل نمی باشند.