.

گلبول خونی مزمن لنفوسیتی

 

پزشکی رایج لوسمی مزمن لنفوسیتی را به گروه بیماری های بدخیم نسبت می دهد که افزایش شدید تعداد لنفوسیت ها در خون، در بافت های لنفاوی و مغزاستخوان وهمچنین نارسایی ایمنی از مشخصات اصلی آن است. از نگر ما بیماری لوسمی مزمن لنفوسیتی به گروه بیماری کلاف ایمنی تعلق می گیرد که در آن نارسایی ایمنی شدید جای نخست دارد. لنفوسیت ها و بافت های لنفاوی به حضور دائمی عناصر گوناگون عفونی از جمله ویروس ها در زمینه ی حضور نارسایی ایمنی واکنش شدید نشان می دهند. افزایش شدید لنفوسیت ها به منظور دفاع علیه این عناصر عفونی صورت می گیرد. اما از آنجاییکه این لنفوسیت ها درکلاف های ایمنی پاتولوژیک گرفتار می مانند و نمی توانند کار دفاعی خود را انجام دهند، مغزاستخوان فعال شده و تعداد زیادی از این سلول ها تولید کرده و وارد خون می سازد. بزرگ شدن طحال و غده های لنفاوی بدلیل گردآمدن این لنفوسیت ها در آن هاست. در سال 1981 روبرت گالو در بدن بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن ویروسی پیدا کرد که فوری هم از روی کند مغزی خود آن را دلیل اصلی پیدایش این بیماری نامید. مغز اوهیچگاه قد نداد بفهمد که وجود ویروس در بدن انسانی که دارای نارسایی ایمنی است یک اتفاق طبیعی و پیش افتاده است. از نظر تئوریک بیماری لوسمی مزمن لنفوسیتی براساس تئوری کلاف ایمنی باید کاملن قابل درمان باشد. اما تجربه ی عمل درمان این بیماران در کلینیک ما وجود ندارد.